تاریخچه

سیسمانی یا سیسمونی عبارت است از رخت و لباس و لوازم خواب و حمام نوزاد اول. در فرهنگ ایرانی رسم بر آن است که برای نوزاد اول وسایل مورد نیاز، توسط خانواده عروس تهیه و به خانه عروس و داماد میفرستند

سیسمونی را بعد از ماه ششم و معمولاً در ماههای طاق (فرد) حاملگی و اغلب در ماه هفتم می‌فرستادند. روز ارسال سیسمونی معمولاً خانواده داماد برای نهار به خانه پدر عروس دعوت می‌شده‌اند. در گذشته سیسمونی ازموارد زیر تشکیل می‌شده‌است

یک تا هفت قباچه در سایزهای گوناگون برای نوزاد توخشتی (تازه متولد شده)، کلاه کوچک به تعداد لباسها از جنس ترمه یا مخمل آستردار برای زمستان و از جنس اطلس برای تابستان، همچنین لچک سفید و کمرچین و سینه بند پنبه ای از جنس ململ یا ابریشم به تعداد لباسها، کهنه از جنس چیت، مشمع، تشکچه ،بالشتک، پر قو یا پشم شتر، قنداق، گوشواره و النگو برای دختر و کارد چوبی با غلاف مخمل برای پسر، یک عدد ننو (گهواره تابستانی) و یک گهواره چوبی، رختخواب بچه گانه، پستانی (وسیله‌ای پارچه ای که در آن نبات میگذاشتند و کار پستانک‌های پلاستیکی امروزی را می‌ کرده‌ است) آرد برنج، زعفران و هل، عروسک پنبه‌ای (برای دختر) و اسب چوبی، تیله و مهره برای پسر به همراه انواع طلسمات